دهانى كه غذاى مشكوك و حرام وارد آن مىشود ، دهانى كه گناهان بزرگى چون دروغ ، تهمت و غيبت را مرتكب مىشود ، دهانى كه دل دردمندان را مىشكند ، دهانى كه پيوسته مسلمانان از شرّ آن در واهمه و عذاب هستند چگونه مىتواند محلّ تلفّظ آيات قرآن باشد ؟ تلاوت قرآن بايد از دهانى پاك بگذرد و گرنه آب صاف در يك نهر آلوده ، بالاخره آلوده خواهد شد . اگر قرآن از دهان ناپاك بيرون آيد ، مصداق اين حديث پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است كه : « رُبَّ تالٍ للقرآنِ والقرآنُ يَلْعَنُهُ ؛ چه بسا تلاوت كنندهء قرآن ، كه قرآن او را لعن مىكند » . « 1 » 3 . پناه بردن به خدا به هنگام تلاوت قرآن بايد از شيطان رجيم و رانده شده ، به خدا پناه برد ، چنان كه آمده است : « « فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ » ؛ هنگامى كه قرآن مىخوانى ، از شرّ شيطان مطرود ، به خدا پناه بر » . « 2 » 4 . تلاوت به صورت ترتيل قرآن را بايد به صورت « ترتيل » تلاوت كرد ، يعنى شمرده ، و توأم با تفكّر : « « وَرَتِّلِ القرآنَ تَرْتيلًا » ؛ و قرآن را با دقّت و تأمّل بخوان » . « 3 » در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم : « إنّ الْقرآنَ لايُقْرَأُ هَرْمَةً ولكنْ يُرَتَّلُ تَرْتيلًا ، إذا مَرَرْتَ بآيةٍ فيها ذِكْرُ النّارِ ، وقَفْتَ عِنْدَها وَتَعَوَّذْتَ باللَّهِ مِنَ النّار ؛ قرآن را تند و دست و پا شكسته نبايد خواند ، بلكه بايد به آرامى تلاوت كرد ، هنگامى كه به آيه‌اى مىرسى كه در آن ذكر آتش دوزخ شده توقّف كن و بينديش ( و مىانديشى ) و به خدا از آتش دوزخ پناه بر » . « 4 »

--> ( 1 ) بحارالانوار ، ج 92 ، 184 ؛ ميزان الحكمه ، مادهء « قرء » ؛ مستدرك الوسائل ، ج 1 ، ص 291 . ( 2 ) نحل ، آيهء 98 . ( 3 ) مزمّل ، آيهء 4 . ( 4 ) الكافى ، ج 2 ، ص 617 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعه ، ج 6 ، ص 216 ، ح 7770 .